buddhasilapa: เหรียญหลวงพ่อทวี จิตฺตคุตโต วัดป่าลัน รุ่นแรก

เหรียญหลวงพ่อทวี จิตฺตคุตฺโต วัดอรัญญวิเวก(ป่าลัน) รุ่นแรก 

โดย...ชายนำ ภาววิมล...

       นักนิยมพระเครื่องที่เริ่มศึกษาและสะสมพระเครื่องในช่วงระหว่างปี ๒๕๑๗ – ๒๕๒๗ คงพอจำได้ว่ายุคนั้น ไม่มีพระเกจิอาจารย์รูปใดที่มีการสร้างพระเครื่องและวัตถุมงคลรูปแบบต่างๆมากเท่ากับหลวงปู่แหวน สุจิณฺโณ พระอริยสงฆ์แห่งวัดดอยแม่ปั๋ง อ.พร้าว จ.เชียงใหม่ ข้อมูลข่าวสารต่างๆ ที่เป็นปูมหลังในการสร้างพระหลวงปู่แหวน สุจิณโณ มีทั้งบวกและลบคละเคล้ากันไป สุดแล้วแต่ว่าใครจะมองหรือให้ความสนใจกับด้านใดด้านหนึ่งของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ในวิถีแห่งการบำเพ็ญเพียรของพระอริยสงฆ์อย่างหลวงปู่แหวน สุจิณโณ ที่คนส่วนหนึ่งเชื่อโดยบริสุทธิ์ใจว่า “ท่านสำเร็จเป็นพระอรหันต์” การอธิษฐานจิตแผ่เมตตาให้กับพระเครื่องและวัตถุมงคลชุดต่างๆ ที่มีผู้ขอสร้างและนำไปให้ท่านอธิษฐานจิตแผ่เมตตา ล้วนเป็นกิจที่พระอริยสงฆ์ทั้งหลายกระทำไปด้วยเมตตาธรรมที่ยากจะหาสิ่งใดมาเปรียบได้ แม้ในยามอาพาธ พระอริยสงฆ์เหล่านั้นยังเมตตาทำให้โดยมิได้คำนึงถึงสังขารของตน กระทั่งลูกศิษย์ที่ปรนนิบัติรับใช้ใกล้ชิดจำต้องรับบทหนักในการจัดระเบียบ เพื่อให้พระอริยสงฆ์เหล่านั้นได้พักผ่อนตามเหตุจำเป็นที่มาจากความเสื่อมโทรมและอ่อนล้าของสังขาร เรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นในบั้นปลายชีวิตของหลวงปู่แหวน สุจิณโณ ก็เป็นเช่นนั้น พระที่ได้รับมอบหมายปรนนิบัติรับใช้ท่านจำต้องรับหน้าเสื่อในการลดกิจอันเป็นการละเมิดสิทธิการพักผ่อนของพระอริยสงฆ์ในห้วงเวลาที่ท่านใกล้จะละสังขารไปในไม่อีกไม่กี่เพลาข้างหน้า และนี่คือที่มาของความขัดแย้งที่ทำให้พระผู้ปรนนิบัติรับใช้หลวงปู่แหวน สุจิณโณ พึงต้องออกจากวัดดอยแม่ปั๋ง หลังจากที่หลวงปู่แหวน สุจิณโณ มรณภาพไปแล้ว ด้วยเหตุที่ไปทักท้วงและขัดขวางมิให้นำพระเครื่องชุดหนึ่งเข้าไปให้หลวงปู่แหวน สุจิณโณ อธิษฐานแผ่เมตตา ก่อนที่หลวงปู่แหวน สุจิณโณ ละสังขารเพียงไม่กี่วัน พระที่ปรนนิบัติรับใช้หลวงปู่แหวน สุจิณโณ จนถึงวินาทีสุดท้ายคือหลวงพ่อทวี จิตฺตคุตโต  เจ้าอาวาสวัดอรัญญวิเวก (ป่าลัน) ต.ปงน้อย อ.ดอยหลวง จ.เชียงราย

       หลวงพ่อทวี จิตฺตคุตโต  เป็นคนพื้นเพเดียวกับหลวงปู่แหวน สุจิณโณ คือ เป็นคนจังหวัดเลยเหมือนกัน ตามหนังสือชีวประวัติที่ท่านคณะศิษยานุศิษย์จัดพิมพ์ขึ้นเมื่อปี ๒๕๔๗ ระบุว่า หลวงพ่อทวี จิตฺตคุโต มีนามเดิมว่า “ทวี สุรสิงห์” เป็นลูกชายคนโตของนายดี สุรสีห์ กับนางบัวผัน มะลิเวิน ถือกำเนิดวันจันทร์ที่ ๘ เมษายน พ.ศ. ๒๔๘๓ ที่บ้านสูบ ต.น้ำสรวย อ.เมือง จ.เลย  พอเกิดมา ท่านร้องไห้ตลอดเวลา จนโยมแม่ของท่านต้องอุ้มไปหาหมอ หาไปหลายแห่งก็ยังไม่หายจากอาการร้องไห้ตลอดเวลา นึกขึ้นมาได้ว่าก่อนตั้งครรภ์ เคยฝันเห็นคนแก่คนหนึ่งนำช้างดอมาให้ (ช้างดอ คือ ช้างตัวผู้ที่ไม่มีงา) แล้วพูดว่า“อีนางเอย พ่อจะให้ช้างตัวนี้แก่เจ้าเน้อ ให้เจ้าจงรักษาเอา” โยมแม่ของท่านจึงตั้งจิตอธิษฐานว่า“ลูกชายคนนี้จะให้บวชอยู่ในพระบวรพุทธศาสนา” พออธิษฐานจิตจบลง เด็กน้อยก็หยุดร้องไห้ทันที และคืนนั้น นางบัวผัน มะลิเวิน นิมิตเห็นลูกชายคนโตว่าไปนั่งอยู่ในป่าขมิ้นเหลืองอร่ามไปหมด และลูกน้อยของนางก็หยุดร้องไห้ตั้งแต่คืนนั้นเป็นต้นมา

         นี่กระมังที่ฝรั่งเขาเรียกว่า“Born to be”  หรือเกิดมาเพื่อรับใช้พระบวรพุทธศาสนาโดยแท้ ชีวิตในวัยเด็กของหลวงพ่อทวี จิตฺตคุตฺโต วนเวียนอยู่กับความคิดที่จะบวชเรียนอยู่เสมอๆ บางครั้งก็เก็บไปฝันเห็น “พระรูปหนึ่งมาทางทิศตะวันตกของบ้าน ท่าทางเป็นพระที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบแลน่าเลื่อมใสยิ่งนัก กระต๊อบที่พระรูปนั้นอาศัยจำพรรษาตั้งงอยู่หัวทางที่ท่านเดินจงกรม ในนั้น มีหนังสือพระไตรปิฎก ๓ เล่ม วันธรรมดา พระรูปนั้น มักเดินออกไปบิณฑบาตที่ในป่า เว้นแต่วันพระที่เดินมาบิณฑบาตในหมู่บ้าน กลับจากบิณฑบาตแต่ละครั้ง ในบาตรมีแต่ใบไม้ผลไม้ มีกลิ่นหอมมาก ทำให้หลวงพ่อทวี จิตฺตคุตฺโต คิดอยากทานใบไม้ผลไม้ที่พระรูปนั้น บิณฑบาตมาบ้าง” ตื่นเช้าขึ้นมา ก็เล่าให้เล่าให้พ่อเลี้ยงฟัง(โยมพ่อของหลวงพ่อทวี จิตฺตคุตฺโต เสียชีวิตตั้งแต่ท่านมีอายุได้ ๖ - ๗ ขวบ ต่อมาโยมแม่ของท่านได้แต่งงานใหม่กับนายแก่น บุดดา และย้ายไปอยู่ที่ อ.เชียงคาน) พ่อเลี้ยงของท่านบอกให้สอบไล่ได้เสียก่อน แล้วจะพาไปอยู่กับอา แต่พ่อเลี้ยงของท่านก็มาด่วนเสียชีวิตไปก่อน โยมแม่ของท่านจึงย้ายครอบครัวกลับมาอาศัยอยู่กับตายายของท่านที่บ้านสูบตามเดิม

          ในปี ๒๕๐๐ ตอนนั้น หลวงพ่อทวี จิตฺตคุตฺโต อายุได้ ๑๗ ปี โยมตาและโยมแม่ของท่านได้ข่าวว่ามีพระปฏิบัติดีปฏิบัติชอบมาอยู่ถ้ำผาปู่ บ้านนาอ้อ ซึ่งเป็นบ้านเกิดของโยมแม่ จึงพากันไปกราบนมัสการพระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบรูปนั้น พระภิกษุรูปนั้น คือ “หลวงปู่คำดี ปภาโส” เมื่อฟังเทศน์ของหลวงปู่คำดี ปภาโส แล้ว เกิดความซาบซึ้งในคำสอนของหลวงปู่คำดี ปภาโส โยมตา โยมแม่ และญาติของท่าน จึงหาสถานที่สร้างวัดและนิมนต์หลวงปู่คำดี ปภาโส มาอยู่ที่กุฏิชั่วคราวที่ทุกคนช่วยกันสร้างขึ้น จากนั้นโยมแม่ของหลวงพ่อทวี จิตฺตคุตฺโต จึงส่งท่านให้มาปรนนิบัติรับใช้หลวงปู่ดี ปภาโส การปรนนิบัติรับใช้พระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบครั้งนี้ ทำให้หลวงพ่อทวี จิตฺตคุตฺโต มีศรัทธาที่จะบวชมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อสบช่องได้โอกาส ก็เล่าความฝันเมื่อตอนเด็กและถามว่าทำอย่างไรจึงจะได้บวช หลวงปู่คำดี ปภาโส พูดเปรยๆ ว่า “เด็กคนนี้ มีอุปนิสัยในพระพุทธศาสนา” และให้ไปขออนุญาตจากโยมแม่เสียก่อน หลวงพ่อทวี จิตฺตคุตฺโต จึงได้บรรพชาเป็นสามเณรและศึกษาพระธรรมอยู่กับหลวงปู่คำดี ปภาโส จนกระทั่งออกพรรษาไปแล้วประมาณ ๒ – ๓ เดือน ก็มีเหตุจำเป็นที่ท่านต้องลาสิกขาบทออกไปประกอบการงานเพื่อเลี้ยงดูโยมแม่ของท่านที่ได้รับความลำบากทุกข์ยากในเพลานั้น

         พออายุได้ ๒๒ ปี ก็ถึงกาลเวลาที่หลวงพ่อทวี จิตฺตคุตฺโต ต้องกลับมาบวชอีกครั้ง ในวันหนึ่ง ท่านออกไปนอนที่ไร่และฝันไปว่า “พระอริยสงฆ์รูปหนึ่งเข้ามาที่ไร่นั้น หลวงพ่อทวี จิตฺตคุตฺโต เข้าไปกราบนมัสการแล้วขอรับบริขารของท่านเพื่อที่จะนิมนต์พระอริยสงฆ์รูปนั้นให้ขึ้นไปที่กระต๊อบในไร่ พระอริยสงฆ์รูปนั้นกล่าวกับท่านว่า เธอจะบวชไหม ถ้าเธอไม่บวช เราก็จะไม่ให้รับบริขารนี้เป็นอันขาด หลวงพ่อทวี จิตฺตคุตโต ตอบไปว่า กระผมจะบวชขอรับ พระอริยสงฆ์รูปนั้นจึ่งยื่นบาตรและบริขารให้ท่าน แล้วก็หายตัวไปในทันที” ความฝันนี้ ทำ ให้หลวงพ่อทวี จิตฺตคุตโต ครุ่นคิดที่จะบวชอยู่ตลอดเวลาเพราะน้องๆ ก็โตมีครอบครัวและสามารถดูแลโยมแม่ของท่านได้แล้ว ในช่วงเวลานั้น โยมป้าต้องการให้ท่านมีครอบครัวเป็นฝั่งเป็นฝาเสียที ทั้งหมายหมั้นสาวหนึ่งให้กับท่านแล้ว หลวงพ่อทวี จิตฺตคุตฺโต ไปปรึกษาโยมแม่ก็ถามว่าท่านรักหญิงสาวนั้นไหม ถ้ารักก็ให้แต่ง แต่ขอให้บวชเรียนเสียก่อน ทั้งเล่าเรื่องในอดีต เรื่องที่ท่านเกิดมาแล้วร้องไห้ไม่หยุด มาหยุดเอาตอนตั้งจิตอธิษฐานให้ลูกชายคนนี้บวชเมื่อเติบใหญ่ เมื่อได้ยินเรื่องราวต่างๆแล้ว ท่านจึงตัดสินใจว่าจะบวชและไม่ติดต่อกับป้าและหญิงสาวนั้นอีกเลย

          ในพรรษาปีนั้น พระอาจารย์จันทร์ดา กสฺสโป  ไปจำพรรษาที่บ้านสูบ พอสิ้นพรรษาและหมดกฐินแล้ว จึงธุดงค์ต่อไปที่จังหวัดขอนแก่น หลวงพ่อทวี จิตฺตคุตฺโต ติดตามพระอาจารย์จันทร์ดา กสฺสโป มาอุปสมบทที่พระอุโบสถวัดศรีจันทร์ ในวันที่ ๓ มกราคม พ.ศ.๒๕๐๕ โดยมี พระวินัยสุนทรเมธี เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูศรีธรรมาลังการ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระมหาศรี เป็นพระอนุสาวนาจารย์ มีต้นสังกัดอยู่ที่วัดป่าวิเวกธรรมเหล่างา ต.พลับ อ.เมือง จ.ขอนแก่น เมื่ออุปสมบทแล้ว เริ่มออกธุดงค์ตั้งแต่พรรษาแรกและได้พบเหตุการณ์ต่างๆ มากมาย กระทั่งปลายปี ๒๕๐๙ พระอาจารย์หนู สุจิตโต เจ้าอาวาสวัดดอยแม่ปั๋ง ชักชวนให้ท่านไปกราบนมัสการหลวงปู่แหวน สุจิณโณ ที่วัดดอยแม่ปั๋ง เมื่อได้สนทนากันแล้ว หลวงปู่แหวน สุจิณโณ ถามพระอาจารย์หนู สุจิตโต ว่าจะเอาทวีไปไว้กุฏิไหน พระอาจารย์หนู สุจิตโต จึงให้ไปอยู่ที่กุฏิหลังหนึ่ง พร้อมทั้งพูดว่าให้ทดลองว่าจะอยู่ได้หรืออยู่ไม่ได้  เมื่อมาอยู่ที่กุฏินี้ มีเหตุนิมิตหลายเรื่องที่ทำให้หลวงพ่อทวี จิตฺตคุตโต ต้องตรึกตรองว่าจะอยู่ในพระบวรพุทธศาสนาได้หรือต้องหมดวาสนาเพียงแค่นี้ ตรองแล้วจึงขออนุญาตหลวงปู่แหวน สุจิณโณ ออกธุดงค์ไปที่ป่าเมี่ยง แม่สาย หลวงปู่แหวน สุจิณโณ เมตตาชี้แนะหลายประการที่เป็นประโยชน์ต่อการเดินธุดงค์ครั้งนี้ และพูดตบท้ายว่า “จะไปก็ไปเสียก่อน อยากจะกลับแล้วค่อยมาทีหลัง”

         ที่ป่าเมี่ยงแม่สาย หลวงพ่อทวี จิตฺตคุตโต บำเพ็ญเพียรต่อสู้เอาชนะกิเลสจนมีพลังจิตแก่กล้าขึ้นกว่าเดิมมาก จากนั้นเดินทางต่อไปที่จันทร์บุรีเพื่อกราบนมัสพระอาจารย์บุญจันทร์ อาจารย์ของท่านอีกรูปหนึ่ง และในปี ๒๕๑๒ หรือพรรษาที่ ๗ เดินทางกลับมาปรนนิบัติรับใช้หลวงปู่แหวน สุจิณโณ ที่วัดดอยแม่ปั๋งอีกครั้งหนึ่ง กลับมาคราวนี้ หลวงพ่อทวี จิตฺตคุตโต อยู่ปรนนิบัติรับใช้หลวงปู่แหวน สุจิณโณ จนถึงวันที่หลวงปู่แหวน สุจิณโณ ละสังขารไปในปี ๒๕๒๘ จากนั้น หลวงพ่อทวี จิตฺตคุโต ก็ปลีกวิเวกหลีกความขัดแย้งในวัดดอยแม่ปั๋งไประยะหนึ่ง แล้วจึงรับนิมนต์จากญาติโยมให้มาจำพรรษาที่วัดอรัญญวิเวก (ป่าลัน) เรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้

      วัดอรัญญวิเวก (ป่าลัน) ต.ปงน้อย อ.ดอยหลวง จ.เชียงราย ในทุกวันนี้ เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อีกแห่งหนึ่ง ที่เชื่อกันว่าวัดนี้มีพญานาคสองตนดูแลปกปักรักษาอยู่ จริงไม่จริง เชื่อหรือไม่เชื่อ ก็ไม่ควรไปลบหลู่หรือลองดีกับสิ่งที่มองไม่เห็น เพราะมีคนที่ลองของและเจอดีมาแล้ว ภิกษุรูปใดที่ไม่มีศีลบริสุทธิ์และมีจริยาวัตรงดงามก็ยากที่จะครองวัดแห่งนี้ได้ นับแต่วันที่หลวงพ่อทวี จิตฺตคุตฺโต ครองวัดอรัญญวิเวก มีเรื่องเล่าสืบต่อกันมาว่า ทุกวันพระจะมีพระธาตุต่างๆ ลอยมาหาท่านเป็นจำนวนมาก มากจนกระทั่งท่านตั้งสร้าง “พระมหาธาตุเจดีย์ ๙ มงคลเหนือสุดสยาม” ขึ้นมาเพื่อประดิษฐานพระธาตุทั้งหมดที่ท่านได้มาโดยอัศจรรย์ พระมหาธาตุเจดีย์ฯ นี้ เริ่มก่อสร้างตั้งแต่วันที่ ๑๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๙ แล้วเสร็จเมื่อวันที่ ๒๙ พฤษภาคม พ.ศ.๒๕๕๐ และทำพิธีฉลองเมื่อวันที่ ๑๘ – ๒๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๑ หากมิใช่บารมีของหลวงพ่อทวี จิตฺตคุตฺโต พระมหาธาตุเจดีย์ฯ นี้ คงไม่เสร็จในเร็ววัน จากนั้น ในปี ๒๕๕๔ หลวงพ่อทวี จิตฺตคุตฺโต ก็เริ่มสร้างพระอุโบสถหลังใหม่ แล้วเสร็จและเพิ่งฉลองไปในระหว่างวันที่ ๑๒ – ๑๕ มีนาคม ที่ผ่านมานี้

พื้นที่ก่อนก่อสร้างพระมหาธาตุเจดีย์

หลุมเสาเอกพระมหาธาตุเจดีย์

     ในด้านพระเครื่องและวัตถุมงคล ก่อนหน้าที่ท่านตัดสินใจสร้างพระมหาธาตุเจดีย์ ๙ มงคลเหนือสุดสยาม บรรดาลูกศิษย์ลูกหาทั้งหลายเรียกร้องให้ท่านสร้างเหรียญรูปเหมือนรุ่นแรก ท่านปฏิเสธเรื่อยมา กระทั่งคณะศิษย์จากกรุงเทพมหานครกลุ่มหนึ่งขึ้นมากราบนมัสการและรับเป็นเจ้าภาพในการทอดผ้าป่าสามัคคีเพื่อหาปัจจัยสมทบทุนสร้างพระมหาธาตุเจดีย์ฯ ท่านจึงได้อนุญาตให้คณะศิษย์ฯ คณะนี้ จัดสร้างเหรียญและพระผงรูปเหมือนรุ่นแรกขึ้นในปลายปี ๒๕๔๘ เพื่อเป็นที่ระลึกในการทอดผ้าป่าสามัคคีและหาจตุปัจจัยสมทบทุนสร้างพระมหาธาตุเจดีย์ฯ เหรียญและพระผงรูปเหมือนเนื้อว่าน รุ่นแรกนี้ มีจำนวนการสร้าง ดังนี้ 

           ๑) เหรียญทองคำ ๕ เหรียญ 

           ๒) เหรียญนาค ๔ เหรียญ 

           ๓) เหรียญเงินลงยา ๑๙ เหรียญ 

           ๔) เหรียญนวโลหะ ๑๙ เหรียญ 

           ๕) เหรียญทองแดงรมดำ ๖,๐๐๐ เหรียญ 

           ๖) พระผงรูปเหมือนเนื้อว่าน(ลักษณะเดียวกับเหรียญรุ่นแรก)จำนวน ๒,๐๐๐ องค์

         เหรียญและพระผงรูปเหมือนเนื้อว่าน รุ่นนี้ หลวงพ่อทวี จิตฺตคุตฺโต อธิษฐานจิตปลุกเสกเดี่ยว และนำออกมาแจกหรือมอบให้ผู้ที่ร่วมทำบุญสร้างพระมหาธาตุเจดีย์ฯ จนหมดจากวัดในเวลาไม่นานนัก ปัจจุบันเป็นเหรียญที่นิยมเล่นหาสะสมกันในระดับท้องถิ่น/หมู่ลูกศิษย์ สนนราคาเช่าหาในพื้นที่แตะหลักพันไปแล้ว เว้นเหรียญทองคำ นาค เงินลงยา และนวโลหะ ที่หายากสุดๆ ประเภทมีเงินก็หาไม่ได้ เพราะไม่รู้ว่าจะไปเสาะแสวงหาจากที่ใด ส่วนเหรียญทองแดงรมดำและพระผงรูปเหมือนเนื้อว่าน ยังพอหาได้ไม่ยากนัก

ภาพหลวงพ่อทวี จิตฺตคุตโต ในวันทอดผ้าป่าสามัคคีฯ

buddhasilapa: พระขุนแผนเนื้อผงยาจินดามณีและกุมารทองมีสุข หลวงปู่สุข สุขเปโม วัดป่าหวาย

พระขุนแผนเนื้อผงยาจินดามณีและกุมารทองมีสุข หลวงปู่สุข สุขเปโม วัดป่าหวาย สิงห์บุรี

โดย.......ชายนำ ภาววิมล.......

       การสะสมพระเครื่องและวัตถุมงคลในทุกวันนี้ มีการพัฒนาและเปลี่ยนแปลงไปจากเมื่อวันวานมากมายหลายด้าน จากความเชื่อแบบดั้งเดิมที่ว่านักนิยมพระเครื่องเป็นคนยุคเก่าที่ตามโลกเทคโนโลยีสมัยใหม่ไม่ทัน ตอนแรกๆ ก็น่าจะเป็นอย่างที่เขาว่ากัน แต่ทุกวันนี้ ไม่ได้เป็นอย่างที่คนรุ่นเก่าๆ บางกลุ่มบางคนเชื่อกันเสียแล้ว ความเจริญก้าวหน้าทางด้านเทคโนโลยีการผลิตและระบบอินเตอร์เน็ตทำให้แนวทางการเล่นหาสะสมพระเครื่องเปลี่ยนไปในลักษณะที่ว่าเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือก็ว่าได้ เหรียญรูปเหมือนพระเกจิอาจารย์ที่ได้รับความนิยมและเล่นหากันในวงกว้าง ต้องเป็นเหรียญที่มีพุทธศิลป์ในแนวเดียวกับประติประติมากรรมเทพเจ้าคือ “คมชัดและเหมือนจริง” สมัยก่อนเป็นข้อจำกัดทางเทคนิคที่มือมนุษย์ไม่สามารถทำได้ วินาทีนี้ เทคโนโลยีสามารถกำจัดจุดอ่อนที่เป็นข้อจำกัดทางเทคนิคไปเกือบหมด เหรียญรูปเหมือนพระเกจิอาจารย์ที่สวยงาม คมชัดเหมือนจริง ส่วนใหญ่ไม่ได้ใช้กรรมวิธีแกะแม่พิมพ์ด้วยมือเหมือนอย่างที่เคยทำกันเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว ปรากฏการณ์จตุคามรามเทพเป็นจุดเปลี่ยนที่นักสร้างหันมาใช้วิธีการปั้นหุ่นสีผึ้งเพื่อนำมาเป็นต้นแบบในการแกะแม่พิมพ์เหล็กโดยใช้ระบบคอมพิวเตอร์ ทำให้ได้เหรียญรูปเหมือนที่มีความสวยงามมาก สวยมากจนนักนิยมพระใหม่ลืมเรื่องพิธีกรรมไปเลย ทั้งๆ ที่เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา การสร้างพระเครื่องและวัตถุมงคลส่วนใหญ่ แข่งกันที่พิธีกรรมว่าใครจัดใหญ่กว่ากัน จัดกันกี่วาระ ใครจัดได้พิสดารกว่ากัน เล่นเอาเจ้าพิธีทั้งหลายรวยอู้ฟู่ไปตามๆ กัน มาวันนี้ เขาขายชื่อช่างกันแล้ว ก็เป็นเรื่องดีเช่นกัน ช่างแกะบล็อกพระฝีมือดีจะได้มีเกียรติยศชื่อเสียงในสังคมเหมือนวิชาชีพอื่นๆ กันเสียที

      สิ่งที่ขาดหายไปในกระบวนการจัดสร้างพระเครื่องและวัตถุมงคลยุคนี้ เป็นสาระสำคัญที่ทำให้ความเป็นวัตถุมงคลเสื่อมถอยลงไปมาก ความงดงามเป็นเงื่อนไขหลักที่ทำให้เกิดคุณค่าทางด้านการสะสมศิลปวัตถุที่เกี่ยวเนื่องกับพุทธศาสนา ความเป็นวัตถุมงคลตามความเชื่อที่มีมาแต่โบราณกาล มิได้เกิดขึ้นจากความสวยงามทางด้านศิลปะ แต่ขึ้นอยู่กับพิธีกรรมที่ถูกต้องตามข้อกำหนดสำคัญที่มีมาแต่โบราณกาล พระเครื่องและวัตถุมงคลที่นักนิยมพระเครื่องรุ่นเก่าๆ เขายอมรับและเล่นหากันอย่างกว้างขวางนั้น มีเกณฑ์การพิจารณา ๕ ประการ คือ 

           ๑) คุณลักษณะ/ปฏิปทาของพระเกจิอาจารย์ 

           ๒) เจตนาการสร้าง 

           ๓) เนื้อหามวลสาร

           ๔) พิธีกรรม 

           ๕) ความน่าเชื่อถือของคณะผู้จัดสร้าง 

       หากขาดข้อใดข้อหนึ่ง ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายนักที่วงการพระใหม่ในยุคก่อนจะให้การยอมรับและเล่นหากัน

        ย้อนกลับมาที่วัตถุมงคลชุด"จินดามณี มีสุข" ของ หลวงปู่สุข สุขเปโม วัดป่าหวาย ตำบลโรงช้าง อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี ที่จัดสร้างขึ้นโดยมีจุดมุ่งหมายในการหาปัจจัยสมทบทุนบูรณะพระอุโบสถวัดป่าหวายที่ชำรุดทรุดโทรมมาแต่ครั้งน้ำท่วมเมื่อปี ๒๕๕๔ และเป็นค่าใช้จ่ายในกิจกรรมของวัดป่าหวายตามที่หลวงปู่สุข สุขเปโม เห็นสมควร พระเครื่องและวัตถุมงคลที่จัดในวาระนี้ มี ๔ รายการ ประกอบด้วย 

         ๑) พระขุนแผนผงยาจินดามณี หลังปั๊ม “มีสุข” ฝังตะกรุดเงิน จำนวน ๑๐๐๐ องค์ 

        ๒) กุมารมีสุข(กุมารทองสายเทพ ไม่มีส่วนผสมของภูตใดๆ ทั้งสิ้น) มี ๓ เนื้อคือ เงิน ๑๙ ตน นวโลหะ ๑๘ ตน เนื้อทองสุก ๘๐๐ ตน 

         ๓) ตะกรุดมงคลจักรวาล ๘๖ ดอก มีทั้งตะกั่วและทองแดง 

         ๔) ยาเม็ดจินดามณี 

      หลวงปู่สุข สุขเปโม เป็นพระสุปฏิปันโนที่มีความเป็นเกจิอาจารย์อย่างแท้จริง หากมองอย่างผิวเผิน ท่านเป็นพระที่รักสันโดษ ครองตนแบบเรียบง่าย พูดน้อย แต่เมื่อถึงเวลาที่ต้องทำพิธีกรรมต่างๆ หลวงปู่สุข สุขเปโม แสดงให้เห็นว่าท่านมีภูมิความรู้ในศาสตร์ต่างๆ ที่ท่านร่ำเรียนมาจากพระเกจิอาจารย์รุ่นเก่าหลายสำนัก มิได้เป็นแค่การกำหนดจิตหรืออธิษฐานจิตแผ่เมตตาตามแบบอย่างของพระเกจิอาจารย์ที่มุ่งเน้นบุญฤทธิ์เพียงด้านเดียว แม้การจัดสร้างวัตถุมงคลชุด "จินดาณี มีสุข” หลวงปู่สุข สุขเปโม ได้ตัวช่วยอย่างอาจารย์สีหวัชร ซึ่งเป็นฆราวาสที่มีความรอบรู้และสั่งสมประสบการณ์ด้านพุทธไสยเวทย์มาอย่างช่ำชอง แค่อธิษฐานจิตแผ่เมตตาอย่างเดียวก็เกินพอแล้ว ในพิธีการกดพิมพ์พระขุนแผนเนื้อผงยาจินดามณีต่อหน้าพระพักตร์หลวงพ่อทองคำ พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ประจำวัดป่าหวาย อาจารย์สีหวัชรจัดเตรียมของสิ่งทุกทุกอย่างให้หลวงปู่สุข สุขเปโม ตามแบบอย่างการจัดสร้างพระผงยาจินดามณีซึ่งเป็นตำรับที่สืบสายมาแต่ครั้นท่านเจ้าคุณพรหม วัดกัลยาณมิตร  เมื่อได้เวลาตามฤกษ์ยามที่กำหนด หลวงพ่อสุข สุขเปโม จุดธูปเทียนบูชาหลวงพ่อทองคำเสร็จแล้ว หันมาถามว่าให้ท่านทำอะไรบ้าง คุณมนตรี แก้วพิจิตร กระซิบบอกท่านให้เขียนยันต์ อธิษฐานจิตปลุกเสกผงยาจินดามณีที่จัดวางบนถาดใบใหญ่ หลวงปู่สุข สุขเปโม ใช้นิ้วชี้เขียนยันต์ตามสูตรการทำผงอิทธิเจซึ่งเป็นผงที่มีพลานุภาพทางด้านเมตตามหานิยมสูงมาก เมื่อได้รูปยันต์แล้ว ก็ทำพิธีลบผงฯ อธิษฐานจิตปลุกเสกผงยาจินดามณีเป็นเวลาประมาณ ๑๐ กว่านาที จากนั้น ส่งมอบถาดผงยาจินดามณีให้อาจารย์สีหวัชรคลุกเคล้าและนวดผงยาโดยใช้น้ำผึ้งและน้ำมะเขือขื่นเป็นตัวประสาน

       ระหว่างที่อาจารย์สีหวัชรผสมเนื้อผงยาจินดามณี หลวงปู่สุข สุขเปโม ลงแผ่นทองคำและแผ่นเงินเพื่อนำมาบรรจุไว้ทางด้านหลังของพระขุนแผน จากนั้นลงยันต์อีก ๕ แผ่นเพื่อนำไปเป็นชนวนหล่อกุมารมีสุข เมื่ออาจารย์สีหวัชรคลุกเคล้าเนื้อยาจินดามณีจนได้ที่ หลวงปู่สุข สุขเปโม กดพิมพ์พระขุนแผนฝังตะกรุดทองคำด้วยมือของท่านเอง ๕ องค์ (หลวงปู่สุข สุขเปโม ประสิทธิ์ประสาทพระขุนแผนชุดนี้ให้อาจารย์สีหวัชร, คุณมนตรี แก้วพิจิตร, คุณไกรสร มีสมบัติ, ผู้เรียบเรียง ในพิธีอธิษฐานจิตปลุกเสกเดี่ยวเมื่อวันที่ ๑๐ ธันวาคม ๒๕๕๗) จากนั้น มอบหมายให้ผู้เรียบเรียงและคุณไกรสร มีสมบัติ ทำการกดพิมพ์พระขุนแผนและพระนางกวักไปเรื่อยๆ จนเนื้อผงยาที่อาจารย์สีหวัชรคลุกเคล้าหมด ได้พระขุนแผนเนื้อผงยาจินดามณีฝังตะกรุดทองคำ ๒๘ องค์ นางกวักประมาณ ๒๐ กว่าองค์ ระหว่างที่ผู้เรียบเรียงและคุณไกรสร มีสมบัติ กดพิมพ์พระขุนแผนอยู่นั้น หลวงปู่สุข สุขเปโม เพ่งมองการกดพิมพ์พระทั้งหมดด้วยความสนใจ ดูเหมือนท่านจะชอบยาจินดามณีมาก หลังจากกดพิมพ์เสร็จแล้ว ท่านให้โยงสายสิญจน์ไปยังถาดพระขุน แผนและนางกวักที่เนื้อยังหมาดๆ อยู่ อธิษฐานจิตปลุกเสกอีกครั้งเป็นเวลานานกว่าครึ่งชั่วโมง

       ในส่วนของ“กุมารมีสุข” แม้เป็นกุมารทองที่หล่อจากโรงงานในกรุงเทพมหานคร แต่หลวงปู่สุข สุขเปโม ลงแผ่นยันต์ตามตำรับที่ท่านได้ศึกษาเรียนรู้มาจากหลวงปู่ศรี อมโร วัดหนองมน อ.ท่าวุ้ง จ.ลพบุรี จนเชี่ยวชาญ จำนวน ๕ แผ่นและสั่งให้นำผงอิทธิเจของท่านไปบรรจุที่ใต้ฐานกุมารมีสุข นอกจากนั้นอาจารย์สีหวัชรนำผ้ายันต์กุมารของหลวงปู่สุข สุขเปโม ที่ลูกศิษย์ลูกหาในจังหวัดสิงห์บุรีหวงแหนกันมาก เพราะมีประสบการณ์ด้านการคุ้มครองป้องกัน ช่วยดูแลรักษาบ้านเรือนมากมาย มาถอดรหัสและลงแผ่นยันต์อีกชุดหนึ่งซึ่งเป็นยันต์สำหรับการสร้างกุมารทองและพยนต์โดยเฉพาะ กุมารมีสุขชุดนี้ จึงเป็นกุมารในสายเทพที่ไม่มีพิษภัยเนื่องจากไม่มีส่วนผสมของภูตผีปีศาจใดๆ ทั้งสิ้น ที่สำคัญยิ่งและเป็นเคล็ดวิชาที่ไม่ค่อยมีใครยอมเปิดเผยกันง่ายๆ คือ มวลสารสำคัญที่ใช้ในการสร้างร่าง เคล็ดวิชานี้ อาจารย์สีหวัชรบอกว่า เป็นเคล็ดวิชาที่คล้ายคลึงกับการชุบชีวิตนาจา มวลสารสำคัญ คือ “ดอกบัว” ดอกบัวที่ว่านี้ มิใช่ดอกบัวธรรมดาที่มีอยู่ทั่วไปแต่ต้องเป็นดอกบัวพิเศษ เป็นดอกบัวแฝดที่หาได้ไม่ง่ายนัก เมื่อได้มาแล้วก็ต้องอาศัยสรรพวิชาด้านการสร้างกุมารและพยนต์ในการปรุงแต่งให้เป็นมวลสารหลักในการสร้างกุมาร มวลสารทั้งหมดนี้ หลวงปู่สุข สุขเปโม ทำพิธีอธิษฐานจิตปลุกเสกอีกครั้งก่อนมอบให้อาจารย์สีหวัชร และผู้เรียบเรียงไปดำเนินการต่อไป การหล่อกุมารมีสุขก็เป็นไปตามฤกษ์ยาม/พิธีกรรม (บวงสรวง) ที่อาจารย์สีหวัชรกำหนด 

       ก่อนพิธีอธิษฐานจิตปลุกเสกเดี่ยววัตถุมงคลทั้งหมดในวันที่ ๑๐ ธันวาคม ๒๕๕๗ หลวงปู่สุข สุขเปโม ทำพิธีอธิษฐานจิตปลุกเสกกุมารมีสุขเป็นปฐมฤกษ์ในวันที่ ๑ ธันวาคม และอธิษฐานปลุกเสกตามโอกาสและเวลาอันควรในระหว่างวันที่ ๑ – ๙ ธันวาคม ตอนที่ท่านอธิษฐานจิตปลุกเสกกุมารมีสุขเป็นปฐมฤกษ์เสร็จ วันนั้น นึกคะนองขึ้นมาเลยสัพยอกหลวงปู่สุข สุขเปโม ว่า “เป็นไหงบ้างครับ...หลวงพ่อ กุมารมาหาหรือปล่าว” ท่านยิ้มและหันมามองหน้าผู้เรียบเรียงและ สัพยอกกลับว่ามา เขามาทักทาย เท็จจริงเป็นอย่างไร ผู้เรียบเรียงไม่มีภูมิพอที่จะรับรู้ความจริงได้ คิดแต่ว่าเป็นการสัพยอกหลวงปู่สุข สุขเปโม และท่านเมตตาเล่นด้วย แต่ลึกๆ แล้ว ก็มีความเชื่อมั่นว่า “กุมารมีสุข” ของหลวงปู่สุข สุขเปโม ไม่ธรรมดาแน่นอน สิ่งที่เคยประสบพบเหตุและนำเสนอในพระเกจิคือ นำผ้ายันต์กุมารของหลวงปู่สุข สุขเปโม มาถ่ายรูปเพื่อลงหนังสือพระเกจิ วางผ้ายันต์อยู่ตรงหน้าแท้ๆ ก็ยังหาไม่เจอ ต้องเดินไปอีกฝั่งหนึ่งของโต๊ะที่ตั้งกล้องถ่ายรูป ถึงเห็นผ้ายันต์ที่วางตรงหน้า ตอนถ่ายภาพกุมารมีสุขเหมือนกัน วางกล่องกุมารมีสุขข้าง Copy Stand แล้วเดินไปชงกาแฟ กลับเข้ามามองหากุมารมีสุขไม่พบ เลยพูดขึ้นมาว่า ...เล่นซ่อนหาอีกแล้ว... พูดจบกวาดสายตามองรอบๆ โต๊ะ อยู่ตรงหน้าเหมือนเดิม ก็สนุกดีเหมือนกัน

       พิธีอธิษฐานจิตปลุกเสกเดี่ยวในวันที่ ๑๐ ธันวาคม ๒๕๕๗ จัดว่าเป็นพิธีที่มีนิมิตหมายที่ดีหลายประการ นิมิตที่ดีไม่จำเป็นต้องมีปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติให้เห็นบ่อยๆ เรื่องนี้หลายๆ คนเข้าใจคลาดเคลื่อนว่าต้องมีพระอาทิตย์ทรงกรด มีปรากฏการณ์ที่เรียกว่าสุริยันจันทรา เห็นแสงสีต่างๆ ปรากฏในม่านตาของคนร่วมพิธีที่นั่งสมาธิเป็นประจำ โดยเฉพาะนิมิตที่เกี่ยวเนื่องกับฤกษ์ที่ให้ผลทางด้านเมตตามหานิยม ปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติบางอย่างที่เชื่อถือกัน อาจเป็นอุบาทว์ใดอุบาทว์หนึ่งในอุบาทว์ทั้งแปดประการก็ได้ แต่นิมิตที่เกิดขึ้นกับพิธีอธิษฐานจิตปลุกเสกพระขุนแผนผงยาจินดามณีและกุมารมีสุข ซึ่งกระทำการขึ้นเพื่อหวังผลทางเมตตามหานิยม เป็นเรื่องที่มีกลุ่มคนหลายคณะเดินทางมากราบนมัสการหลวงปู่สุข สุขเปโม ช่วงก่อนพิธีฯ ไม่นานนักและระหว่างที่หลวงปู่สุข สุขเปโม กำลังอธิษฐานจิตปลุกเสกวัตถุมงคลต่อหน้าพระพักตร์หลวงพ่อทองคำ ปกติ หลวงปู่สุข สุขเปโม ใช้เวลาในการอธิษฐานจิตปลุกเสกประมาณครึ่งชั่วโมงถึงสี่สิบห้านาที แต่วันนี้ท่านเสกนานเกือบชั่วโมงครึ่ง มีคนแถวเยาวราชเดินทางมากลับนมัสการหลวงพ่อจรัล ที่วัดอัมพวัน แล้วแวะมาเช่าบูชาวัตถุมงคลที่วัดป่าหวายเป็นเงินร่วมหมื่นบาท เขานั่งคอยหลวงปู่สุข สุขเปโม จนกระทั่งพิธีเสร็จ เลยโชคดีได้ขุนแผนผงยาจินดามณีฝังตะกรุดเงินกับนางกวักไปคนละองค์ ปิดท้ายด้วยการบูชาตะกรุดกำแพงจักรวาลไปอีกหลายดอก อย่างนี้...ซิ นิมิตที่ดี นิมิตที่จับต้องได้ อีกสิ่งหนึ่งคือน้ำตาเทียนในบาตรน้ำมนต์ที่หยดลงมาตลอดเวลาที่ท่านอธิษฐานจิตปลุกเสก ปรากฏเป็นรูปคล้าย “ส” มองอีกที เหมือนมี “สระอุ” อยู่ใต้ตัว “ส” รวมกันเป็น “สุ” สุแปลว่าดี เมื่อคิดว่าดี ทุกอย่างมันก็ดี

       เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยจากพิธีกรรมที่เริ่มต้นจากการเตรียมผงยาและกดพิมพ์พระ การเขียนผงลบผง การลงแผ่นยันต์ พิธีกรรมและปรากฏการณ์เล็กๆ น้อยๆ ที่เกิดขึ้นและเป็นนิมิตหมายที่ดี เป็นองค์ประกอบสำคัญที่ทำให้รูปพระเครื่องและวัตถุมงคลแต่ละอย่างสำเร็จขึ้นเป็นวัตถุมงคลที่ทรงคุณค่าและเป็นส่วนหนึ่งที่คอยปกปักรักษาให้ผู้ที่นำไปสักการบูชาแคล้วคลาดจากภยันตรายต่างๆ นานา เกื้อหนุนให้ชีวิตเจริญรุ่งเรืองได้อย่างไม่น่าถือ สิ่งต่างๆ เหล่านี้เป็นอีกด้านหนึ่งของวัตถุมงคลที่คุณค่าทางศิลปะไปไม่ถึง พลังเหนือธรรมชาติเหล่านี้ เกิดได้ด้วยศรัทธา ศรัทธาที่ได้เห็นหรือเชื่อมั่นในกระบวนการ พิธีกรรมที่เข้มขลัง พิธีกรรมที่เข้มขลังมิได้มาจากเครื่องสังเวยราคาแพงแต่มาจากเจตนาและความตั้งใจของพระเกจิอาจารย์แต่ละรูป ตลอดทั้งคณะผู้สร้างแต่ ละคณะ สิ่งต่างๆ เหล่านี้ มีอยู่ในวัตถุมงคลชุด“จินดามณี มีสุข” วัตถุมงคลที่หลวงปู่สุข สุขเปโม ให้ความสำคัญและตั้งใจทำกันอย่างเต็มที่ พระผงยาจินดามณีที่เป็นพระผงยาจินดามณีที่แท้จริง มิใช่เป็นเพียงการนำผงยาจินดามณีมาสร้างเป็นองค์พระโดยไม่มีความรู้ในศาสตร์นั้นอย่างแท้จริง แฟนพันธุ์แท้ผงยาจินดามณี เพียงแค่ได้กลิ่นก็รับรู้ได้ว่าใช่จินดามณีต้นตำรับหรือไม่ เมื่ออาจารย์สีหวัชรกล่าวถึงพระคาถาที่ใช้ปลุกเสกพระผงยาจินดามณี หลวงปู่สุข สุขเปโม ก็บอกว่าบทนี้ท่านเคยใช้มาก่อน ดังนั้น จึงต้องสรุปว่าพระขุนแผนเนื้อผงยาจินดามณี หลวงปู่สุข สุขเปโม เป็นพระขุนแผนเนื้อผงยาจินดามณีที่เป็นพระผงยาจินดามณีแท้ๆ จะสรุปเป็นอย่างอื่นไม่ได้ 

buddhasilapa: พระสมเด็จปรกโพธิ์ชินปัญชร หลวงพ่อแช่ม ฐานุสสฺโก วัดดอนยายหอม

พระสมเด็จปรกโพธิ์ชินบัญชร หลวงพ่อแช่ม ฐานุสฺสโก วัดดอนยายหอม นครปฐม

โดย.......ชายนำ ภาววิมล.......

     วัดดอนยายหอม ต.ดอนยายหอม อ.เมือง จ.นครปฐม เป็นวัดสำคัญแห่งหนึ่งของวงการพระเครื่องที่มียอดพระเกจิอาจารย์ผู้สืบสายพุทธาคมสำนักวัดดอนยายหอมอย่างต่อเนื่อง เริ่มต้นจากพระวินัยธรฮวบ พรหฺมสร เจ้าอาวาสรูปแรกของวัดดอนยายหอม ที่หลวงพ่อทรัพย์ วัดงิ้วราย อ.นครชัยศรี ชักชวนชาวบ้านไปนิมนต์ท่านมาจากวัดสุวรรณาราม(วัดทอง) เมื่อปี ๒๔๐๐ เล่าสืบต่อกันมาว่าหลวงพ่อฮวบ พรหฺมสร ท่านเป็นสหธรรมิกกับพระเทพสิทธิเทพาธิบดี (ทับ อินทโชติ) วัดสุวรรณาราม(วัดทอง) ปรมาจารย์ผู้สร้างพระปิดตามหาอุตม์ยันต์ยุ่งวัดทองอันลือชื่อ เรื่อยมาถึงพระราชธรรมาภรณ์(เงิน จนฺทสุวณโณ), พระครูเกษมธรรมานันท์(แช่ม ฐานุสฺสโก) พระปฐมวราจารย์(อวยพร ฐิติญาโณ) และพระหนุ่มสองรูปที่พระปฐมวราจารย์ (อวยพร ฐิติญาโณ) เข้มงวดและฝึกหัดให้เป็นพระเกจิอาจารย์ผู้สืบสายพุทธาคมวัดดอนยายหอมต่อไปในวันข้างหน้า การสร้างพระเกจิอาจารย์รุ่นใหม่ที่ว่านี้ ดำเนินไปตามครรลองที่หลวงพ่อเงิน จนฺทสุวณฺโณ วางไว้ ลักษณะการสืบทอดสายพุทธาคมของสำนักวัดดอนยายหอม เป็นไปตามลักษณะที่ทนายแจ็ค พันตำลึงทอง สายตรงวัดดอนยายหอม ใช้คำว่า ญาติกาวัดดอนยายหอม คือเป็นสายพุทธาคมที่ส่งต่อกันในกลุ่มเครือญาติ พูดง่ายๆ หลวงพ่อฮวบ พรหมสร, หลวงพ่อเงิน จนฺทสวณโณ, หลวงพ่อแช่ม ฐานุสฺสโก, หลวงพ่ออวยพร ฐิติญาโณ รวมตลอดทั้งพระมหาสุดใจ และพระโอ๋ ศิษย์ก้นกุฏิของหลวงพ่ออวยพร ฐิติญาโณ ล้วนเป็นเครือญาติกันทั้งสิ้น

    นอกจากความต่อเนื่องทางสายพุทธาคมที่สืบทอดทางสายโลหิตแล้ว พุทธศิลป์ที่แสดงออกในรูปแบบของพระเครื่องและวัตถุมงคลต่างๆ ก็มีเอกลักษณ์เฉพาะและเป็นแบบอย่างที่พระเกจิ อาจารย์ยุคสมัยนี้นำไปใช้เป็นแบบอย่างในการสร้างเหรียญรูปเหมือนของตน โดยมิได้ให้เครดิตกับเหรียญต้นแบบที่วงการพระเครื่องในอดีตยกย่องว่าเป็นเหรียญรูปเหมือนที่มีความงดงามมากที่สุด เหรียญนั้นคือ เหรียญเสมาหลวงพ่อเงิน จนฺทสุวณฺโณ รุ่นแรก นอกจากนี้ ยังมีพระเครื่องอีกหลายๆ พิมพ์ ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของสำนักวัดดอนยายหอม อาทิ พระสิบทัศน์ เหรียญหน้าวัว พระสมเด็จปรกโพธิ์ ปี ๒๕๑๒ ถ้าจะว่ากันตามจริงแล้ว สำนักวัดดอนยายหอม น่าจะเป็นวัดที่มีการสร้างพระเครื่องและวัตถุมงคลต่างๆ มากที่สุดวัดหนึ่ง ทั้งที่วัดดำเนินการจัดสร้างเอง ศิษย์สร้างถวาย และวัดอื่นขออนุญาตสร้างเพื่อหาปัจจัยสมทบทุนบูรณะซ่อมแซมถาวรวัตถุหรือประกอบกิจทางศาสนาของวัดนั้นๆ

     บรรดาพระเครื่องและวัตถุมงคลที่จัดสร้างในนามวัดดอนยายหอม มีทั้งพระหลักที่วงการพระเครื่องยอมรับและนิยมเล่นหากันเป็นสากล สนนราคาเช่าหาเป็นหลักหมื่น พระประเภทลูกย่อยที่วงการพระเครื่องรับรู้ว่ามีอยู่จริงแต่การเล่นหายังอยู่ในวงแคบอีกเป็นจำนวนมาก มากจนไม่มีใครสามารถศึกษาและตามเก็บได้ครบ แต่ก็เป็นโอกาสดีที่นักนิยมพระเครื่องรุ่นใหม่ สามารถเก็บสะสมพระเครื่องสายนี้ได้ด้วยความสบายใจ หากทำใจได้และไม่นำเรื่องพระเครื่องหลายรุ่นที่มีการทำเสริมหลายครั้งมาเป็นอุปสรรคในการเล่นหา การเล่นหาพระลูกย่อยต้องเล่นหาพระที่มีความเป็นมาในการจัดสร้างที่ชัดเจน สามารถตรวจสอบจากพยานวัตถุหรือพยานเอกสารที่มีการเผยแพร่ในอดีต ไม่ใช่เล่นหาเพราะเชื่อตามนิยายปรัมปราที่เล่าสืบต่อกันโดยไม่สามารถพิสูจน์ข้อเท็จจริงได้ แล้วจะพบว่ามีทางเลือกในการเล่นหาพระสายนี้ อีกเป็นจำนวนมาก

        พระสมเด็จปรกโพธิ์ชินบัญชร หลวงพ่อแช่ม ฐานุสฺสโก 

       "พระสมเด็จปรกโพธิ์ชินบัญชร"เป็นพระพิมพ์สมเด็จเนื้อผงในยุคปลายของหลวงพ่อแช่ม ฐานุสฺสโก ที่ลูกศิษย์คนสำคัญคนหนึ่งสร้างถวายในปี ๒๕๓๕ ลักษณะเป็นพระพิมพ์สมเด็จปรกโพธิ์ขนาดเล็กที่สร้างขึ้นโดยการล้อศิลปะพระพิมพ์สมเด็จปรกโพธิ์วัดเขาตะเครา จังหวัดเพชรบุรี ปรับแต่งให้มีเอกลักษณ์เฉพาะของตนเองโดยการย่อขนาดให้เล็กลงประมาณ ๒ ใน ๓ ทั้งปรับเปลี่ยนองค์พระจากต้นแบบที่เป็นปางสะดุ้งกลับให้เป็นพิมพ์สมาธิ ที่กึ่งกลางใต้ฐานขององค์พระจารึกตัวอักษรขอม “ชะ” นัยคือ เป็นอักษรตัวแรกของพระคาถาชินบัญชร เป็นอักษรตัวแรกในชื่อของหลวงพ่อแช่ม ฐานุสสโก และอักษรตัวแรกในชื่อของลูกศิษย์คนสำคัญซึ่งเป็นหลักในการสร้างพระพิมพ์สมเด็จปรกโพธิ์รุ่นนี้ ด้านหลังประทับด้วยยันต์นะทรหดตามแบบยันต์หลังเหรียญรุ่นแรกของหลวงพ่อเงิน จนฺทสุวณโณ และเพิ่ม “นะคุ้ม” บริเวณส่วนบนของยันต์นะทรหด อีก ๒ ตัว นะคุ้มนี้ ย่อมาจากยันต์ที่ประทับบนด้านหน้าของพระปิดตามหาอุตม์ยันต์ยุ่งเนื้อแร่ ซึ่งเป็นพระปิดตาที่วงการพระเครื่องให้การยอมรับและเล่นหากันเป็นสากล

      ด้านเนื้อหามวลสาร พระสมเด็จปรกโพธิ์ชินบัญชร เป็นพระเนื้อผงประเภทพระลูกย่อยของหลวงพ่อแช่ม ฐานุสฺสโก ที่มีมวลสารต่างๆ ผสมมากมาย อาทิ ผงที่เหลือจากการสร้างพระปิดตาผงคลุกรัก (พระปิดตากิมจ้อ พิธีพระกริ่งยอดขุนพล) ปี ๒๕๒๖, ผงที่เหลือจากการสร้างพระพิมพ์สมเด็จ พระสังกัจจายน์ พระผงรูปเหมือน ปี ๒๕๓๒, ผงตะไบพระกริ่งยอดขุนพล พระบัวเข็ม เหรียญหล่อ ๗๙ หลวงพ่อแช่ม ฐานุสฺสโก, กระเบื้ององค์พระปฐมเจดีย์, กระเบื้ององค์พระบรมธาตุเมืองนครศรีธรรมราช, ผงพระหลวงพ่อเกษม เขมโก รุ่น ๖ รอบ, ผงพระสมเด็จอุณาโลม/พระสมเด็จนางพญา สก., ผงนอโมเข้าห้อง พ่อท่านคล้อย ฐานธมฺโม วัดถ้ำเขาเงิน หลังสวน ชุมพร, ผงงาช้างเสก หลวงพ่อพรห์ม ติสสฺเวโว วัดขนอนเหนือ พระนครศรีอยุธยา, ผงว่านยาหลวงพ่อดำ วัดมุจลินทน์ฯ ปัตตานี นอกจากมวลสารดังกล่าวแล้ว พระส่วนหนึ่ง มีการนำเส้นเกศาหลวงพ่อแช่ม ฐานุสฺสโก มาฝังด้านหลังองค์พระด้วย

        พระพิมพ์สมเด็จปรกโพธิ์ชินบัญชร มีจำนวนการสร้างทั้งหมดประมาณ ๖,๐๐๐ องค์ เมื่อสร้างเสร็จแล้ว ลูกศิษย์ที่สร้างถวาย นำพระพิมพ์สมเด็จปรกโพธิ์ชินบัญชรไปเข้าพิธีพุทธาภิเษกพระเจ้าสัวสองที่วัดกลางบางแก้ว เป็นเวลา ๓ วัน (พระเนื้อผงที่นำเข้าพิธีฯ ที่วัดกลางบางแก้ว มี ๓ พระเกจิอาจารย์ คือ พระพิมพ์สมเด็จปรกโพธิ์ชินบัญชร หลวงพ่อแช่ม ฐานุสฺสโก, พระพิมพ์สมเด็จปรกโพธิ์ชินบัญชร พ่อท่านคล้อย ฐานธมฺโม วัดถ้ำเขาเงิน, พระกลีบบัวหลวงพ่อบัว ถามโก วัดศรีบูรพาราม พระทั้งสามเกจิอาจารย์ เนื้อหาคล้ายคลึงกันมาก เพราะสร้างขึ้นจากเนื้อหามวลสารชุดเดียวกัน) หลังจากพิธีฯ แล้ว นำมาถวายหลวงพ่อแช่ม ฐานุสฺสโก อธิษฐานจิตปลุกเสกเดี่ยวอีกครั้ง เป็นอันเสร็จพิธี และส่วนที่กลุ่มลูกศิษย์ขอกลับมา ได้นำไปเข้าพิธีอธิษฐานจิตปลุกเสกเดี่ยวของพ่อท่านคล้อย ฐานธมฺโม ที่วัดถ้ำเขาเงิน อีกครั้งหนึ่ง

          นอกจากพระสมเด็จปรกโพธิ์ชินปัญชรเนื้อผงแล้ว ยังมีเนื้อโลหะอีก ๒ เนื้อ คือ เนื้อเงิน และเนื้อชนวนเหรียญหล่อ ๗๙ 

พระสมเด็จปรกโพธิ์ชินปัญชร เนื้อชนวนเหรียญหล่อ ๗๙ จำนวนสร้าง ๒๐๐ องค์

พระสมเด็จปรกโพธิ์ชินปัญชร เนื้อเงิน จำนวนสร้าง ๑๐ องค์